خواندن وبلاگ نیلوفر که به نشر آثار دکتر مصطفی ملکیان میپردازد، را توصیهمیکنم. البته من قرابت فکری چندانی با او در اصول ندارم چرا که او به گفتهی خودش به اصالت فرهنگ معتقداست و زیربنا را باورهای اجتماع میداند که برای تغییر جوامع بایستی آنها را تغییرداد، درحالیکه من چنانچه پیشتر در یادداشتهایی (+ و+) اشارهکردهام، برخلافاین میاندیشم. با اینوجود، آن عبارتی که در حاشیهی وبلاگ از او نقلقول شده، به نظرم حکایت از روشنفکری نوظهور دارد که یک سر و گردن از دکتر سروش و شبستری و امثالهم بالاتر است. از دوبارهخواندناش خستهنمیشوم:
«... من نه دلنگران سنّتم، نه دلنگران تجدّد، نه دلنگران تمدّن، نه دلنگران فرهنگ و نه دلنگران هيچ امر انتزاعي از اين قبيل. من دلنگران انسانهاي گوشت و خونداري هستم که ميآيند، رنجميبرند و ميروند. سعيکنيم که اولا : انسانها هرچهبيشتر با حقيقت مواجهه يابند، به حقايق هرچه بيشتري دستيابند؛ ثانيا هرچه کمتر دردبکشند و رنجببرند و ثالثا هرچهبيشتر به نيکي و نيکوکاري بگرايند و براي تحقّق اين سه هدف از هرچه سودمند مي تواند بود بهرهمند گردند، از دين گرفته تا علم، فلسفه، هنر، ادبيات و همه دستاوردهای بشری دیگر."
مصاحبهاش با شرق هم خواندنیاست و لب نظریهی او را نشانمیدهد.( استدلالاش در ناسازگاری دینداری و مدرنیته را کاملاً صحیحمیدانم و میپسندم.)
