پیش از هر چیز بایدبگویم که اولاً ارادت من به رادیو زمانه و همکاران آن با توجه به مطالب قبلی این وبلاگ، معلوممیشود و ثانیاً من یک شنوندهی معمولی این رادیو و خوانندهی سایت آن هستم و هیچ تخصصی در مسائل رسانهها ندارم، پس این نوشته را صرفاً باید از نوع "صدای مشتری" دانست و نه یک نقد حرفهای. امیدوارم دستاندرکاران این رادیو پذیرای صدای مشتریان خود باشند:
۱- رادیو زمانه پرشور و حال نیست و شنونده را به وجد نمیآورد. لحن گوینده کاملاً یکنواخت و خستهکننده است و زمان برخی آیتمها بیشازاندازه طولانیاست. خیلی وقتها آدم فکرمیکند بهجای برنامهرادیویی شنوندهی "روخوانی متون" است، متونی که برای رادیوییشدن نوشتهنشدهاند.پای بیبیسی یا حتی رادیوجوان خوابم نمیگیرد، ولی دیشب دقایقی به عالم هپروترفتم! البته منظورم از شور و حال البته جیغزدن مجری یا جوکگفتن و اندی پخشکردن نیست. استفاده از ترکیب دو مجری زن و مرد، استفاده از ادبیات محاورهای در جای مطلوب، کاهش زمان آیتمهای سنگین، خواندن برخی ایمیلهای رسیده یا پخش پیامهای صوتی، افزایش گفتوگوها، تهیه گزارشهای ویژهی موضوعی که جلبتوجهکند و... بهعنوان برخی راهحلها پیشنهادمیشود.
۲- مهدی جامی مدیر رادیو زمانه در گفتوگویی اظهارداشته که رادیو زمانه یک رادیوی آلترناتیو است و MainStream نیست. به نظر من این هدف اگرچه خوباست اما هنوز محققنشدهاست. آلترناتیوبودن فقط در انتخاب نوع موسیقی رخنمینماید بلکه در دیدگاهکلی یک رسانه بایددیدهشود، درزاویهای که به اخبار روز نگریستهمیشود، دراندیشههایی که مطرحمیکند، در سبک اجرا، در انتخاب موضوعات و... حتی در انتخاب لینکها و یادداشتهای وبلاگی هم زمانه باید ازMainStream وبلاگستان هم متمایزباشد. رادیوی وبلاگستانبودن، نگاهی وسیعتر و فراتر از این را میطلبد.
۳- رادیو زمانه که نام دیگرش را رادیو وبلاگستان میتوانگفت، هیأت تحریریهاش ازهزاران وبلاگنویس ایرانی تشکیلشده است، چرا در تحلیل خبرها سراغ تحلیلهای وبلاگی نرود؟ چرا یادداشتهای خوب وبلاگها را با مجوز از نویسندهاش بازخوانینکند؟ چرا با وبلاگنویسان ایرانی –که همان جوانان ایرانی در سراسر گیتی هستند- گفتوگو نکند؟ چرا به بازخوانی بحثهای وبلاگی و مفهومسازیهای آنان نپردازد؟ اگر اینها همه در محیط اینترنت خواننده دارد –که دارد- شنوندهی مشتاق هم خواهدداشت.
۴- رادیو زمانه بهشکل ویژهای سعی در غیرسیاسی ماندن دارد و این به گمان من هیچ حسنی ندارد. نمیگویم تبدیل به یک رادیوی سیاسی شود اما دستکم ۱۰ دقیقه تحلیل مسائل سیاسی روز آنهم بهگونهای متمایزداشتن، بهتر و طبیعیتر است. ضمن اینکه پخش اخبار در ابتدای برنامهها بهنظرم صحیحتر میرسد. اطلاعرسانی بخشی از ماهیت هر رسانهای است و از آن نباید فرارکرد.
