وبلاگ گردی

علی شریعتی در نیایش هایش از خدا قدرتی می خواست که آن چه می تواند تغییر دهد را تغییر دهد و عقلانیتی که با آن چه نمی تواند تغییر دهد بسازد.
به نظرم در انتخابات مجلس هشتم -همان طور که به راحتی قابل حدس زدن بود- جایی برای اصلاح طلبان در نظر گرفته نشده است. اگر عاقل باشیم باید بفهمیم که در این تصمیم از پیش اتخاذ شده تغییر چندانی نمی توان داد و با آن باید ساخت. جنجال کردن هم ندارد. تصمیم گیرنده ی اصلی به تلویح و صراحت موضوع را به سمع و نظر اهل تمیز رسانده بود.
اما در این شرایط چه باید کرد؟ عدم شرکت؟ قهر؟ رایزنی؟ تحریم؟ تحصن؟ سر و صدا؟ نامه پراکنی؟...
به نظر من فایده ای از این روش ها حاصل نشده و نمی شود. فریاد "تحریم،تحریم" هم سرپوشی بر راحت طلبی و ندانم کاری اصلاح طلبان به بن بست رسیده است. تئوریزه کردن انفعال است، چنان که پیش تر در یادداشتی قدیمی نوشته بودم.
بهتر است بر "آن چه می توان تغییر داد" تمرکز کرد.با شرایط پیش رو مجلس هشتم، سر به راه تر و "تدارکاتچی"تر از مجلس هفتم پیش بینی می شود. حتی به دولت نیز نزدیک تر خواهد شد.
***************
اما چه چیز را می توان تغییر داد؟ آیا به قول شاملو :
"همه چیزی از پیش حساب شده است و معلوم
و پرده در لحظه ی محتوم فرو خواهد افتاد"؟
سوال کلیدی این است: "در نمایشی که با حضور تماشاگرانی نه چندان معدود اجرا خواهد شد، چه نقشی را می توان ایفا کرد تا نتیجه به بدی مورد انتظار نباشد؟"
***************
در وبلاگستان واکنش و تفکر چندانی در این زمینه ندیدم. اگر حتی حاضر نیستید به این سوال فکر کنید، چرا فکر می کنید شایسته ی زندگی بهتری هستید؟