نبویسم اصطلاح من درآوردی من است برای اشاره به یک دیدگاه در زمینه مبارزه سیاسی که سمبل آن را ابراهیم نبوی طنزپرداز ایرانی می دانم. این دیدگاهی است که در برابر رقبای سیاسی به نوعی استراتژی تحقیر و تمسخر را درپیش می گیرد وسعی می کند رقیب را انسانی کودن و نادان نشان دهد که به قول شیرفرهاد در سریال شبهای برره هیچی نوفهمه!! به یاد بیاورید که در بهار اصلاحات سخنان حسنی امام جمعه ارومیه جزء مطالب هفتگی روزنامه هایی چون صبح امروز بود یا ستونهای طنز این روزنامه ها که تحقیر و تمسخر محافظه کاران به مثابه نیروهایی درمانده و عقب افتاده موضوعشان بود.
بهترین مثال برای نبویسم نوشته های ابراهیم نبوی و حسین درخشان و بسیاری دیگر از وبلاگ نویس ها در مورد احمدی نژاد وحامیانش است که آکنده از تحقیر وتمسخر ونشان دادن آنها به گونه آدمهایی پرت و کودن است که هیچی حالیشان نیست. اما عزیزان اینها همان هایی هستند که 20 میلیون رأی اصلاح طلبها را در عرض 4 سال به 5/4میلیون رساندند همانها هستند که نبوی و بهنود و ... را پرت کردند اونور دنیا و جلوی چشم همه عقربه های ساعت تاریخ را به 27 سال قبل برگرداندند. بایستی ملتفت بود که اصلاحات از چه کسانی شکست خورده است؟ به نظر من از احمدی نژاد و احمدی نژادها! همان ها که در بهمن 57 زمستان را بهار کردند و در تیرماه 84 تابستان را به زمستان اصلاح طلبی.
باید رقیب راشناخت و راجع به خودش واندیشه هایش و بازوهای قدرتش به جد اندیشید و مطالعه کرد.نباید از حرفهایش راجع به اسرائیل جوک ساخت و اورا کودن نامید و فحاشی کرد، بلکه باید گفت که چرا حرفش اشتباه است و چرا او نباید آن را بگوید. اگر به پیروزی جریان مدرنیته در ایران امیدوارید از راههایی که به شکست منجر شده است نباید دوباره رفت.
